Mamy 8503 aktualnych szkoleń oraz 5280 firm szkoleniowych. Dziś dodano 0 szkoleń.

Dotacje na uczelniach

Uczelnie wyższe w niewielkim stopniu zainteresowane są pozyskiwaniem środków z Europejskiego Funduszu Społecznego

 Środki pochodzące z Europejskiego Funduszu Społecznego to dodatkowe możliwości dla polskich wyższych uczelni w obszarze doskonalenia swojej oferty badawczej i edukacyjnej oraz lepszego dostosowania jej do wymogów aktualnego rynku pracy. Doświadczenia pierwszego okresu programowania w Polsce wskazują, że proces aplikowania o środki, jak i rozliczania otrzymanych dotacji jest długi, trudny i nadmiernie zbiurokratyzowany. Problemy pojawiające się w obszarze zarządzania projektami są szczególnie widoczne w publicznych wyższych uczelniach, które ze względu na skostniałą strukturę nie są przygotowane do efektywnych i elastycznych działań w zakresie dostosowywania się do wymogów unijnych i krajowych instytucji kierujących wdrażaniem środków unijnych. Dodatkowo niestabilność procedur oraz fluktuacja kadr w instytucjach wdrażających powodowały, że dotychczas uczelnie w małym stopniu zainteresowane były w pozyskiwaniem środków z EFS.

Źródła dofinansowania
W pierwszym okresie programowania w ramach EFS szkoły wyższe miały możliwość aplikowania o środki na projekty badawcze (głównie w ramach działań 2.1 i 2.6 ZPORR) i szkoleniowo - doradcze (przede wszystkim w ramach działania 2.3 SPO RZL oraz działania 2.1 ZPORR). W nowym okresie z punktu widzenia działalności uczelni bezpośrednie znaczenie ma priorytet IV Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki ,,Szkolnictwo wyższe i nauka'' (instytucją wdrażającą jest Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego), w tym zwłaszcza poddziałanie 4.1.1 (,,Wzmocnienie i rozwój potencjału dydaktycznego uczelni''), gdzie szkoły mogą starać się o środki na programy rozwoju uczelni. Obszary, które w dużej mierze adresowane są do szkół wyższych to również w priorytecie II PO KL poddziałanie 2.1.1 ,,Rozwój kapitału ludzkiego w przedsiębiorstwach'' (IW Polska Agencja Rozwoju Przedsiębiorczości), gdzie uczelnie mogą aplikować o dofinansowane szkolenia, w tym studia podyplomowe adresowane do pracodawców i pracowników przedsiębiorstw oraz priorytet VIII PO KL ,,Regionalne kadry gospodarki'' (IW w poszczególnych województwach, najczęściej Wojewódzkie Urzędy Pracy), gdzie można aplikować o środki na projekty szkoleniowe i badawcze zorientowane na rozwiązywanie problemów regionalnych rynków pracy. W przypadku projektów szkoleniowych dobrze przygotowana kadra wykładowców, sprawdzone metodyki nauczania adresowane do konkretnych grup beneficjentów, poparta wieloletnim doświadczeniem rzetelna diagnoza potrzeb oraz zwykle bardzo dobra baza lokalowa gwarantują prowadzenie przez uczelnie szkoleń na najwyższym poziomie. Ponadto ze względów merytorycznych szkoły wyższe jako jedyne uprawnione do tego podmioty mają możliwość organizowania szkoleń o charakterze studiów podyplomowych.

Skostniałe struktury
Jednak uczelnie sceptycznie podchodzą do projektów realizowanych ze środków funduszy strukturalnych. O ile nie ma żadnych wątpliwości, co do zasadności aplikowania o środki w przypadku projektów inwestycyjnych, o tyle realizacja projektów badawczych i szkoleniowych finansowanych z EFS napotyka na poważne opory. Opory te mają dwojakiego rodzaju podłoże.

Pierwsze wynikają z nadmiernie zbiurokratyzowanych i skomplikowanych procedur aplikowania i realizacji projektów. Problemy związane z zarządzaniem projektami są szczególnie widoczne w dużych publicznych uczelniach. W poprzednim okresie programowania przedstawiciele uczelni zwracali uwagę przede wszystkim na niemożność rozliczania kosztów pośrednich, a ponadto niekompetencje urzędników w instytucjach wdrażających, zbiurokratyzowane procedury, niestabilność wytycznych, uznaniowość decyzji oraz opóźnienia w płatnościach.

Drugi rodzaj oporów, które są widoczne w szkołach wyższych wynika z małej elastyczności przyjętych w ich strukturach rozwiązań. Zwłaszcza w dużych uczelniach publicznych brakuje koordynacji działań i współpracy pomiędzy osobami realizującymi projekty. Skomplikowana struktura organizacyjna uczelni rodzi konieczność powołania jednostki koordynującej działania związane z aplikowaniem o środki z funduszy strukturalnych oraz ich prawidłowym rozliczaniem. Komórka ta powinna mieć jednak przede wszystkim merytoryczny, a nie administracyjny charakter. W przypadku projektów szkoleniowych i badawczych osoby pracujące w takiej jednostce powinny z jednej strony mieć głęboką wiedzę z zakresu aktualnej diagnozy potrzeb oraz merytorycznych obszarów działań podejmowanych przez uczelnię, z drugiej strony na bieżąco śledzić możliwości zewnętrznego finansowania poszczególnych przedsięwzięć. Niestety, jak pokazują dotychczasowe doświadczenia, duże uczelnie publiczne albo nie są zainteresowane tworzeniem takich struktur, albo - co staje się dominującym standardem - zatrudniane są w tych jednostkach osoby przypadkowe, zwykle bez znajomości merytorycznej specyfiki działalności uczelni. W obu przypadkach prowadzi to do niewykorzystywania szans i braku zainteresowania aplikowaniem o środki z EFS.

Sytuacja znacznie lepiej wygląda w uczelniach prywatnych, zwykle mniejszych o znacznie mniej skomplikowanej strukturze. Niebagatelne znaczenie dla efektywnego aplikowania o środki z EFS ma również nastawienie władz uczelni, w tym przede wszystkim branie pod uwagę niematerialnych, miękkich efektów realizacji projektów szkoleniowych, takich jak promocja i prestiż uczelni, realizacja misji uczelni, podniesienie konkurencyjności kadr w regionie, kompleksowość oferty.

Jak to robią we Wrocławiu
Uniwersytet Ekonomiczny we Wrocławiu w ramach EFS w pierwszym okresie programowania zrealizował siedem projektów szkoleniowych (cztery projekty w ramach SPO RZL działanie 2.3 schemat a, trzy projekty w ramach ZPORR działanie 2.1) oraz dwa projekty badawcze (w ramach ZPORR działanie 2.1). Aplikacja o środki unijne poprzedzona była dogłębną analizą potrzeb przedsiębiorstw w regionie, z nastawieniem na sektor MSP. W ramach dofinansowanych projektów przeszkolono blisko 2 tys. osób. Oceniając trzyletni okres aplikowania i wdrażania projektów z EFS warto zwrócić uwagę na korzyści płynące dla uczelni wyższych z realizacji dofinansowanych projektów szkoleniowych. Z punktu widzenia procesu dydaktycznego najważniejszą była możliwość sprawdzania poprawności programów nauczania oraz stosowanej metodyki prowadzenia zajęć.

Konieczność bieżącej ewaluacji wszystkich trenerów oraz zakresu tematycznego prowadzonych szkoleń wpłynęła mobilizująco na zaangażowanie osób prowadzących i jakość szkoleń zarówno pod względem organizacyjnym, jak i merytorycznym. Realizacja projektów finansowanych z EFS to również bardzo dobre źródło promocji własnej działalności uczelni, co bardzo korzystnie wpłynęło na postrzeganie szkoły przez lokalną społeczność. Ma to niebagatelne znaczenie w sytuacji nadchodzącego w najbliższych latach niżu demograficznego. Dodatkowo zakupiony bądź amortyzowany ze środków projektu sprzęt komputerowy po zakończeniu realizacji projektu stał się własnością uczelni. Ponadto zatrudnianie własnej kadry wykładowców w charakterze trenerów w ramach umów cywilno - prawnych dało możliwość dodatkowych zarobków i wpłynęło na ich większe przywiązanie do macierzystej uczelni.

W realizacji projektów nie napotkano istotnych problemów, jednak niestabilność procedur, uznaniowy charakter interpretacji niektórych zapisów dokumentów programowych przez urzędników oraz olbrzymie problemy związane z udokumentowaniem kosztów związanych z użytkowaniem własnego majątku na cele realizacji szkoleń doprowadziły do znacznego zmniejszenia zainteresowania ze strony kierownictwa uczelni możliwościami aplikowania o środki na projekty szkoleniowe. Projekty EFS są również źródłem wielu problemów w samej uczelni. Poza typowymi problemami związanymi z wadami struktury macierzowej, przede wszystkim wynikającymi z istnienia dwóch ośrodków władzy (struktury zarządzania uczelnią i zarządzania projektem), główne problemy pojawiające się w trakcie realizacji to trudności ze stworzeniem odpowiedniego klimatu dla realizacji projektów, brak wypracowanych formalnych procedur działania, zarówno na etapie aplikacji wniosku, jak i zarządzania realizacją projektu, nieuregulowana sytuacja dodatkowego wynagradzania własnych pracowników uczestniczących przy realizacji projektów.

Teraz łatwiej
Porównując rozwiązania w ramach Programu Operacyjnego Kapitał Ludzki z rozwiązaniami z poprzedniego okresu programowania warto zwrócić uwagę na kilka ważkich spraw. Przede wszystkich w nowych rozwiązaniach dano znacznie większą samodzielność regionom. Dotyczy to zarówno procentowego udziału środków przeznaczonych na komponent regionalny, jak i możliwych w ramach tego komponentu typów projektów. Inną sprawą wartą podkreślenia jest znaczne uproszczenie zarówno procedur aplikacyjnych, a procedur stosowanych w zakresie rozliczania przyjętych do realizacji projektów. Istotnym novum jest wprowadzenie możliwości cross-financingu, tzn. finansowania w ramach projektów z EFS wydatków kwalifikowanych w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego. W obszarze procedur rozliczania projektów za najważniejsze uznać należy wprowadzenie możliwości rozliczania kosztów pośrednich. Oznacza to umożliwienie rozliczania ryczałtem m.in. kosztów związanych z użytkowanie własnego majątku uczelni wykorzystywanego na cele projektu. Nowe możliwości aplikacyjne oraz uproszczenia zwłaszcza w obszarze rozliczania przyznanych dotacji spowodowały znaczny wzrost zainteresowania projektami finansowanymi z EFS ze strony wyższych uczelni. Świadczy o tym przede wszystkim 270 wniosków złożonych przez uczelnie w ramach pierwszego konkursu w poddzałaniu 4.1.1.

Autor: Dorota Kwiatokowska Ciotucha
Uniwersytet Ekonomiczny we Wrocławiu
ekspert Ministerstwa Rozwoju Regionalnego
w obszarze szkolnictwa wyższego, edukacji
i adaptacyjności przedsiębiorstw
Źródło: www.fundusze-europejskie.pl



Data publikacji: 2008-09-09
Strony: 1

Siedem warunków mistrzowskiego uczenia się , Mimo ułatwień firmy nie szkolą pracowników, 52 mln zł wsparcia z EFS dla szkolnictwa zawodowego na Mazowszu, Rusza "Akademia Uczniowska" dla gimnazjalistów, Młodzi wykształceni i bezrobotni,