Jesteśmy świadkami wielkiej demograficznej transformacji - liczba urodzeń w krajach rozwiniętych spada, a prosta zastępowalność pokoleń nie może już mieć miejsca. Prawdopodobnie już niedługo osoby starsze będą stanowić największą grupę społeczną. W ślad za tą transformacją musi pójść nowa polityka edukacyjna, skierowana właśnie do seniorów.

Unia Europejska wychodzi naprzeciw ekonomicznych, społecznych i zawodowych skutków związanych ze starzeniem się społeczeństw, a wyrazem troski jest przede wszystkim strategia lizbońska i wynikające z niej działania państw członkowskich. W polityce społecznej prowadzonej przez kraje członkowskie Unii strategie dotyczące najstarszych członków społeczeństwa są kluczowe - tym bardziej, że według prognoz już około roku 2050 na jednego seniora będą przypadać tylko dwie pracujące osoby, a nie jak obecnie cztery. Tak więc w obszarze zainteresowania rządów pozostają takie kwestie, jak nauka przez całe życie, przesunięcie wieku emerytalnego, wspieranie aktywności po przejściu na emeryturę oraz budowanie świadomości zdrowotnej wśród osób starszych. Jedną z takich inicjatyw jest i2010, której celem jest promocja społeczeństwa informacyjnego i społecznej inkluzji, a w jej ramach warto wspomnieć o projekcie „Ageing Well" (Dobrym Starzeniu się). Zawiera ona działania zmierzające do poprawy standardu życia, promocji zdrowia oraz równowagi między życiem zawodowym i prywatnym.

Rola edukacji w starzejącym się społeczeństwie

Myśląc o edukacji osób starszych warto zmienić nieco potoczne znaczenie słowa nauka...

Czytaj więcej...