Kluczowe czynniki rozwoju państw: edukacja i innowacje
Na rozwój edukacji w XXI wieku największy wpływ będą miały badania, innowacyjne rozwiązania i dobra polityka mająca na uwadze cele długofalowe - uważają przedstawiciele OECD. W warunkach globalizacji nie można dbać tylko o zwiększanie dostępu do edukacji - równie ważna jest jakość kształcenia, która decyduje o sukcesie indywidualnym, społecznym i gospodarczym.
Podczas obchodów 40-lecia istnienia instytutu badawczego OECD Centrum na rzecz Badań Edukacyjnych i Innowacji (Centre for Educational Research and Innovation, CERI), Sekretarz Generalny OECD Angel Gueria zabrał głos na temat przyszłości edukacji, podsumowując z jednej strony dotychczasowe osiągnięcia organizacji, ale również próbując zakreślić nowe cele i wyzwania w obszarze edukacji XXI wieku.
Globalny rozwój, globalne problemy
Globalizacja zdecydowanie przyczynia się do rozwoju cywilizacyjnego świata. Z drugiej strony uwidacznia szereg wielkich problemów - wyzwań, z którymi świat musi sobie poradzić. Zmiany klimatyczne stawiają naszej planecie nowe wyzwania społeczne i ekonomiczne. Zdecydowanych działań wymaga zwalczanie ubóstwa i nierówności społecznych. Miliard ludzi nie ma dostępu do czystej wody; 2,6 miliarda ludzi żyje w złych warunkach sanitarnych, w efekcie czego 14 milionów osób co roku umiera z powodu chorób i zakażeń. Zmniejsza się liczba osób w wieku produkcyjnym, powiększa się grono osób, które przechodzą na emeryturę. Świat starzeje się, a ludzie żyją coraz dłużej. Wszystkie te zjawiska mają zdaniem OECD daleko idące konsekwencje dla edukacji. Są one jednocześnie wskazówką, w którą stronę powinna zmierzać edukacja: powinniśmy uczyć się mając na uwadze poprawianie świata, uczyć się dla rozwoju indywidualnego i społecznego, dla pobudzania kreatywności i innowacyjności.
Jakość edukacji przede wszystkim
Sekretarz Generalny OECD zauważył, że w większym stopniu należy dziś zwracać uwagę na jakość procesu edukacji, nie zaś tylko samo zwiększanie dostępu do edukacji. „W samym sercu działań innowacyjnych znajduje się dziś system edukacji" - zauważył. „Edukacja w wielu krajach OECD i krajach rozwijających się zaczyna być postrzegana jako jedna z najważniejszych polityk wewnętrznych. Dzieje się tak z przyczyn ekonomicznych - w wysoce konkurencyjnej zglobalizowanej gospodarce, wiedza i umiejętności są kluczem do zwiększenia produktywności i wyższego wzrostu gospodarczego, a ponadto mają duży wpływ na rozwiązania w innych obszarach istotnych dla sfery publicznej, takich jak wykluczenie społeczne, rozwój kulturalny czy rozwój osobisty.
