Z jakiego powodu jest tak, ze czasem nie lubimy siebie takimi jacy jesteśmy? Może chodzić o to, że mamy parę kilogramów za dużo, albo jesteśmy małostkowi, zbyt emocjonalni, czy drobiazgowi. Często panuje taki pogląd, że gdybyśmy akceptowali siebie na 100 %, to by znaczyło, że nie chcemy już nic w sobie poprawić.

Skąd się bierze myślenie, że musimy być bez zarzutu?
Cofnijmy się do dzieciństwa i przypomnijmy sobie komunikaty w stylu: „musisz...", „powinieneś...", „ „nie stać cię na więcej?", „ładnie to zrobiłeś, ale...",
Jak to możliwe, że to co wtedy słyszeliśmy ma tak duży wpływ, a konsekwencją w dorosłym życiu jest niskie poczucie własnej wartości? W/g behawiorystów zachowanie człowieka jest funkcją nagród i kar jakie otrzymuje z zewnątrz. Co w uproszczeniu oznacza, że jeśli za jakieś zachowanie otrzymamy nagrodę, to będziemy skłonni je powtórzyć, a karanego będziemy unikać(Teoria wzmocnień Skinnera). Jedną z ważniejszych nagród dla dziecka jest akceptacja ważnych osób; matki, ojca, nauczyciela, itp.. W dzieciństwie szczególnie, zabiegamy o ich względy, spełniamy oczekiwania, aby w konsekwencji uzyskać nagrodę jaką jest ich zainteresowanie i akceptacja.
Te ważne osoby programują sposób w jaki my sami na siebie patrzymy jako dorośli ludzie. Dochodzi do tego także doświadczenie zebrane w dorosłym życiu, np. powodzenia lub niepowodzenia w pracy, relacje z innymi, udane i nieudane związki, itp.. W taki sposób dzień po dniu na bazie wzmocnień z dzieciństwa i bieżących doświadczeń buduje się nasz obraz samego siebie. Niestety bardzo często myślimy o sobie jako kimś, kto jeszcze nie spełnia wszystkich wymagań - „nie jestem doskonały, jeszcze trochę muszę w sobie zmienić". Kiedy te oczekiwania względem siebie są nierealistyczne (a często takie właśnie są - „musze być idealny"), to obniżają poczucie własnej wartości. Ma to duży wpływ na nasze życie, ponieważ adekwatnego poczucia własnej wartości potrzebujemy do tego żeby żyć szczęśliwie i harmonijnie. Potrzebujemy go w związkach, do budowania partnerskich relacji z otoczeniem, do wychowania szczęśliwego dziecka, do stworzenia zespołu samodzielnych, odpowiedzialnych pracowników.
Co możemy zrobić w sytuacji gdy poziom poczucia własnej wartości nas nie zadowala? Możemy podjąć różne działania, może to być terapia, coaching, inspirujące warsztaty, literatura, itp..
Jeśli nie masz potrzeby, czasu, albo teraz nie jest dobry moment, na to żeby zająć się tym dogłębnie, pamiętaj, że sama świadomość w tym temacie jest już bardzo pomocna. Świadomość uruchamia większą uważność na to co robimy, jak o sobie myślimy, co mówimy, a stąd już blisko do korekty sposobu myślenia i zachowania.

Jeśli chcesz podnieść swoje poczucie wartości, to na początek zachęcam Cię do trzech rzeczy:

• Unikaj dążenia do perfekcji. Kiedy w nieskończoność udoskonalasz to co robisz, np. spóźniasz się z oddaniem raportu bo nie jest jeszcze wystarczająco dobry, albo nie zabierasz się za niego bo nie masz idealnych danych (choć długo je zbierasz). Idziesz na kolejny warsztat, studia podyplomowe, w czasie wakacji szlifujesz język. Krótko mówiąc nie umiesz zatrzymać się w stawianiu sobie poprzeczki coraz wyższej. Spytaj siebie: po co? Czyj zachwyt chcę zdobyć? Wiesz co jest n a p r a w d ę ważne dla Ciebie? Czy dajesz sobie prawo do popełnienia błędu? Pamiętaj akceptowanie siebie taką jaka jesteś, nie oznacza, że godzisz się na swoje niedoskonałości, to raczej pierwszy krok do zmiany. Dążenie do doskonałości, to zbędny balast, który Cię osłabia.

• Nie porównuj się do innych. Porównujemy się do innych wtedy gdy potrzebujemy zewnętrznej miary naszej doskonałości. Bądź miarą sama dla siebie. Jeśli nie nauczono Cię, że masz prawo do własnego zdania na swój temat, gdy nie doceniano Twoich sukcesów, porównywano Cię do innych („a co Kasia dosrała z klasówki?). Zacznij od tego żeby nie oceniać innych, nie porównywać się do nich ani na plus, ani na minus.. Na początku ocena będzie bardziej kusząca i prostsza, ale z czasem zobaczysz, że sama będziesz się korygować.

• Afirmuj się. Jeśli kiedyś ktoś zaprogramował Ciebie słowami, to teraz i Ty możesz to zrobić w drugą stronę. Tylko zamiast komunikatów negatywnych, dezaprobaty i oczekiwań ponad miarę, doceń się, znajdź w sobie coś wartościowego i bądź z tego dumna. Pamiętaj, że afirmacja jest skuteczna tylko przypadku kiedy wierzymy w to co o sobie mówimy.

Życzę powodzenia,

Autor: Beata Zalewska, właścicielka firmy szkoleniowej DKA Trening

Źródło: Edustacja.pl