Sztucznym językiem czyli esperanto, posługuje się ok. dwóch milionów osób na całym świecie. Zwolennicy esperanto twierdzą, że łatwo można się go nauczyć i co więcej, że może stanowić konkurencję dla języka angielskiego.

Esperanto, choć jest językiem sztucznym ma wiele wspólnych cech z naturalnymi językami indoeuropejskimi. Słownictwo jest prawie w całości indoeuropejskie: są to głównie słowa o pochodzeniu romańskim oraz wyrazy międzynarodowe (typu radio), w mniejszym stopniu słowa o pochodzeniu germańskim oraz pochodzące z innych języków. Fonetyka jest podobna do fonetyki współczesnych języków europejskich, a także gramatyka ma dużo cech wspólnych z językami słowiańskimi, romańskimi i germańskimi. Ortografia esperanto jest całkowicie fonetyczna - każda głoska odpowiada dokładnie jednej literze i vice versa.

Historia esperanto

Twórcą międzynarodowego języka esperanto jest lekarz, Ludwik Łazarz Zamenhof, właściwie Eliezer Lewi Zamenhof, który urodził się w Białymstoku i żył w latach 1859-1917. Dzieciństwo spędził w środowisku zamieszkanym przez wielonarodową społeczność. W wieku 10 lat napisał dramat Wieża Babel, czyli tragedia białostocka w pięciu aktach. Twierdził, że główną przyczyną nieporozumień między ludźmi jest bariera językowa, dlatego należy podjąć próbę stworzenia jednego języka, wspólnego dla wszystkich. W 1878 roku, będąc uczniem gimnazjum, stworzył pierwszą wersję swego języka Lingwe Uniwersala, a siedem lat później ukończył prace nad językiem międzynarodowym, znanym w dzisiejszej formie.

W 1887 roku po żmudnych poszukiwaniach wydawcy, ukazała się jego rosyjskojęzyczna książka Język międzynarodowy. Przedmowa i podręcznik kompletny, pod pseudonimem Doktoro Esperanto. Słowo to przyjęło się z czasem jako nazwa samego języka. W tym samym roku podręcznik wydano po polsku, francusku, niemiecku i angielsku. Wkrótce projekt Zamenhofa zaczął zdobywać coraz większą popularność, także wśród tych, którzy ze sceptycyzmem odnosili się do jego pomysłu. O esperanto mówiono, że jest nie tylko językiem prostym ale też niezwykle użytecznym. W roku 1905 odbył się pierwszy Światowy Kongres Esperanto, a zainicjowany przez Zamenhofa ruch esperancki szybko rozprzestrzeniał się na świecie. Co rok odbywają się Światowe Kongresy Esperantystów, za każdym razem w innym kraju. W Polsce odbyło się 7 Światowych Kongresów Esperanckich. Ostatni z okazji 150 rocznicy urodzin Ludwika Zamenhofa.

Nie tylko język

Esperanto jest nie tylko językiem stworzonym dla lepszego porozumiewania się. To także idea zjednoczenia ludzi całego świata, za pomocą jednego wspólnego języka, która ma doprowadzić do wyeliminowania wszelkich podziałów i nieporozumień i zaprowadzić przyjaźń między narodami. Potwierdzają to symbole esperanckie:

• Flaga - zielona (kolor nadziei), w lewym górnym narożniku na białym prostokątnym polu zielona pięcioramienna gwiazda symbolizuje pięć kontynentów świata zjednoczonych jedną wspólną ideą języka międzynarodowego,
• Nazwa esperanto - oznacza „mający nadzieję",
• Hymn - „La espero" - ułożony przez Zamenhofa tchnie nadzieją zjednoczenia ludzkości jednym wspólnym językiem.

Czy wiecie, że?

• Do znanych esperantystów (ludzi posługujących się językiem esperanto) należeli Julian Tuwim, papież Jan Paweł II oraz Albert Einstein,
• W Wiedniu istnieje Międzynarodowe Muzeum Esperanta,
• Istnieją rozgłośnie radiowe nadające audycje w języku esperanto,
• W Internecie istnieje niezliczona ilość bardzo ciekawych witryn esperanckich,
• W Polsce jest wiele klubów esperanto, między in. w Poznaniu, Sosnowcu, Warszawie, Koszalinie, Toruniu i Gliwicach.

Autor: Anna Trześniewska
źródło: Edustacja.pl