W mojej pracy zawodowej zajmuję się projektowaniem i realizacją szkoleń językowo-zadaniowych i zawodowych. Samo to jednak nie jest najtrudniejszym zadaniem - najtrudniejszym jest uświadomienie menagerom firm, że chaos dzisiejszego miejsca pracy wymaga niestandardowości metod, metod innych niż te systematyczne i racjonalne. To dlatego, że wszyscy na co dzień improwizujemy - nikt z nas nie idzie przez życie ze scenariuszem, który mówiłby mu, co ma mówić.

Jak to wygląda?

Ćwiczenia improwizacyjne mają na celu wydobycie często nieuświadomionych możliwości drzemiących w uczestnikach szkolenia. Jest to jednak przygotowanie do działań zasadniczych, jakimi są symulacje zdarzeń i wypowiedzi, przemówienia za zadany temat. Symulacje polegają na zainscenizowaniu z udziałem i uczestnikami konkretnych zdarzeń mających miejsce w obszarze aktywności zawodowej. W trakcie symulacji analizowane są zachowania i postawy. Wspólne wnioski prowadzą do ewolucji zachowań uczestników kursu i zwiększają skuteczność osiągania zamierzonych celów. Zakończenie warsztatów często nadaje się formę prawdziwej premiery teatralnej - nierzadko z użyciem kamery video. Daje to pełną mobilizację całego zespołu. To daje absolutnie niezapomniane wrażenia z zajęć - atmosfera zwieńczenia wspólnej pracy.

Przykładowe ćwiczenie

Dr Francis Crick, zajmujący się sporządzaniem struktury DNA, stwierdził że 80% doświadczanej przez nas rzeczywistości to w istocie nasza konstrukcja. W sytuacji biznesowej wymazujemy wiele danych i zniekształcamy je. Ci, którzy chcą poprawić swoje umiejętności słuchania mogą posłużyć się pewnymi technikami. Trening umiejętności słuchania obcokrajowców umożliwia ćwiczenie „przekazywanie historyjek". Uczestnicy dobierają się w pary i kolejno w parze opowiadają sobie krótkie historie (oczywiście tylko w języku angielskim!) z własnego życia. Potem zmieniają partnerów i opowiadają sobie nawzajem historyjki, które właśnie usłyszeli. Starają się zrobić to tak, jakby chodziło o ich własne doświadczenia, powtarzając dokładnie słowa, modulację i gesty. Po czym znów zmieniają partnerów, i ponownie powtarzają ostatnio wysłuchane opowiadania. Na koniec wszyscy kolejno odtwarzają ostatnią historyjkę, którą usłyszeli. Okazuje się, że żadna z historyjek nie jest opowiedziana całkiem wiernie. Niektóre zmieniają się wręcz nie do poznania...

Na co i po co?

Ćwiczenie to przypomina nam o ułomności naszej komunikacji, nie tylko w obcym języku. Słuchacze, którzy ćwiczą się w słuchaniu, poprawiają swoje zdolności. Ważne jest również rozwijanie świadomości popełnianych przez nas błędów. Najprostsze z nich dotyczą faktów: zmienia się imię, liczbę, miejsce. Inne dotyczą emocji i postaw, na koniec błędnie odtwarzamy intencję wysłuchanej historyjki. To tylko pojedynczy przykład ćwiczenia teatru improwizacji. Improwizację wykorzystuje się w wielu innych celach:
- zwiększenia skuteczności rozwijania kwalifikacji osobistych
- zwiększenia zdolności twórczych
- zwiększenia umiejętności interpersonalnych (soft skills), niektóre z nich to: budowanie zaufania, likwidacja barier emocjonalnych w kontaktach z innymi ludźmi, spontaniczność, komunikacja niewerbalna, dialog i współpraca z partnerem, umiejętność pracy w zespole.

Na koniec...

Ostatnia uwaga - potęga technik teatralnych jako narzędzi szkolenia języka opiera się na ich eksperymentalnej naturze - na zdolności harmonijnego powiązania intuicji, fizyczności, intelektu i umiejętności kontaktu w obcym języku z obcokrajowcem. Ich skuteczność w nabywaniu języka niezbędnego do komunikacji w miejscu pracy możesz sprawdzić sam, uczestnicząc w szkoleniach sprawdzonych firm szkoleniowych. To kolejny krok w poznawaniu języka na poziomach wyższych niż podstawowy.

Autor: Anna Baranowska
Autorka jest absolwentką University of Essex w Wielkiej Brytanii, kierownikiem projektów szkoleniowych The English Cocktail. Jest twórcą i współtwórcą programów szkoleń oraz koncepcji projektów szkoleniowych.

źródło: PR